Rivierenman Schrijft en Vertelt

Goedemorgen.’

‘Goedemorgen, Chris.’

​‘Jaap is verdorie gestorven,’ zei Chris.

​‘Ja, ik hoorde het. Dat zat er natuurlijk al wel een tijdje in. Ondanks dat is het ook nu weer een schok. Hij is gelukkig niet lang ziek geweest.’

​‘Ik las vanochtend over hem in de krant. Een slim mens. Ja, Jaap deed veel voor de mensen. Ook in de politiek. Gisteren toch maar even naar het mortuarium geweest. Maar dat was helemaal Jaap niet meer. Zo wit en mager. Ik herkende hem helemaal niet. Maar, nou moet ik je toch ook nog iets anders zeggen: Nelleke is er wel vanaf, hè? Al veel langer, vind ik. Ze is erg in de war. Al een halfjaar. Ik denk dat ze hartstikke dement is.’

​‘Nou, ik denk dat ze in shock is. Helemaal van de kaart. Stel je voor, haar man is erg lang erg ziek geweest en ze is hem nu kwijt. Dat voelt toch als heel snel en plotseling. En wat moet ze nu in hemelsnaam?’ antwoordde Peter op die retorische vraag.

​‘Nee joh, volgens mij heb je een en ander gemist, het speelt al veel langer. Mensen van in de tachtig…………………… Ik ben, nog niet zo lang geleden, een keer bij hen thuis geweest. Om een zware kast te verzetten. En toen sliepen ze ook al niet meer samen. Beneden stond een groot bed en daar sliep Nelleke. Jaap boven. En trouwens, nog iets anders, luister Peter: ik zag ook helemaal geen emotie bij Nelleke. Ook vandaag niet. Het is net of het haar niets doet. En dat hoort volgens mij ook bij dementie.’

​‘Maar Chris, het zou meer dan handig en hoffelijk zijn als mensen elkaars privacy zouden respecteren. Ook wij, trouwens. Dit moet niet allemaal op straat komen. Jaap is dood en dat is toch al erg genoeg.’

​‘Nelleke weet ook niet wat ze met de rikvereniging wil. Ik heb het een paar keer gevraagd, maar geen antwoord. ‘Maar ja, onze club moet wel verder, hè.’

​‘Dat meen je niet. Jaap is net twee dagen geleden gestorven!’

​‘Ja, dat snap ik ook wel. Maar wie regelt de tafels en het rooster? Wat ik al zeg: het leven gaat door.’

​En prakkeserend op zijn fiets stappend: ‘‘t Was niet hét leven dat door moest gaan, of het leven van Jaap, maar vooral het leven van Chris.’